Bez wątpienia jestem mężczyzną. Przez 40 lat życia przeżyłem niejedną miłość, parę porażek, popełniałem błędy, ale to wszystko nauczyło mnie wielu rzeczy. Lubię czytać więc mam półki pełne książek, lubię słuchać muzyki, często chodzę do kina. Umiem sam o siebie zadbać. Zawodowo osiągnąłem spory sukces, w pracy robię to co lubię, zarządzam zespołem fajnych ludzi, tworzymy projekty dla ludzi, bo to oni nam płacą. Mam cudowną córkę (a koleżanka z pracy twierdzi, że bardzo ładne dzieci mi wychodzą). Czemu tu jestem? Bo to czego mi brakowało w związkach to spokój. Możliwość wyjechania na weekend i nie zastanie po powrocie zapłakanych oczu. Możliwość poczytania książki bez pytania Stało się coś?. Możliwość umówienia się z koleżanką z pracy bez podejrzeń o zdradę ale też bycie wolnym od podejrzewania o to swojej partnerki. Najważniejsza jest przyjaźń z osobą, która potrafi samodzielnie żyć i to, żeby się wzajemnie nie podusić problemami, oczekiwaniami czy lękami.