Jestem (to już coś znaczy, prawda?) chłopakiem. Zupełnie taki sam jak wszyscy i jednocześnie diametralnie inny. Nie mam wiele znajomych, przyjaciół, ale całkiem sporo osób mówi mi cześć więc może nie jest tak źle. Brakuje mi jasnego sensu w życiu, którego staram się odnaleźć - może byłoby łatwiej gdyby w ogóle istniał? Jedyne z czego się cieszę to że mam swój własny warsztat i robię to co kocham. Nie wiem czy dobrze opisałem siebie, w sumie zawsze miałem z tym problem, dlaczego? sam nie wiem, może po prostu nie ma czego opisywać.