...bo sztuką jest, by dostrzegać to małe światełko, które gdzieś tam jest, w ciemnościach... by cieszyć się zwykłymi rzeczami... by wdzięczną być, za każdy najdrobniejszy przejaw dobra, jaki dał nam los... by mieć czas, dobre słowo i ciepło dla innych... by umieć wybaczać i nigdy nie szukać wrogów... cieszyć się radością innych i być wierną własnym ideałom, nikomu ich nie narzucając... by chodzić z podniesioną głową i wyprostowanymi plecami... by traktować problemy, jak kolejną lekcję, z której wyniesiemy właściwą naukę i po rozwiązaniu których będziemy mądrzejsze, silniejsze i szczęśliwsze... by uśmiechać się zawsze...