Najpiękniejsza jest miłość wiosenna - pierwsza, taka nieśmiała i niewinna. Słodka, jak zapach fiołka pierwszego, delikatna, jak powiew wiatru wiosennego. Miłość letnia bywa romantyczna, gorąca i trwała, taka poetyczna... Przy blasku zachodzącego słońca w oddali przechadzają się po plaży letni zakochani. Jesienna miłość ma kaprysy swoje, czasami słoneczna, czasami we łzach tonie. Tajemniczym urokiem napawa, gdy wieczorem przy kominku siada. Zimową miłość kochają starzy ludzie, którzy życie przeszli razem w trudzie. Taka miłość jest mądra i dojrzała, bo się razem z tymi ludźmi zestarzała.